Γιατί στη σειρά «Chernobyl» μετά την έκρηξη του αντιδραστήρα προτείνεται η πρόσληψη χαπιών Ιωδίου;

Γιατί στη σειρά «Chernobyl» μετά την έκρηξη του αντιδραστήρα προτείνεται η πρόσληψη χαπιών Ιωδίου; Γιατί στη σειρά «Chernobyl» μετά την έκρηξη του αντιδραστήρα προτείνεται η πρόσληψη χαπιών Ιωδίου;

Υπάρχουν ραδιενεργά και μη ραδιενεργά ισότοπα Ιωδίου. Μετά από μια πυρηνική έκρηξη, προκαλείται σχάση πυρήνων των ατόμων Ουρανίου παράγοντας το ραδιοϊσότοπο Ιώδιο-131 το οποίο μπορεί να απελευθερωθεί στον αέρα.  Σε φυσιολογικές συνθήκες, ο οργανισμός μας έχει ανάγκη από Ιώδιο σε πολύ μεγάλο βαθμό. Συγκεκριμένα, ο θυροειδής αδένας χρειάζεται το χημικό για τη βιοσύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών. Άτομα με σοβαρή ανεπάρκεια Ιωδίου αναπτύσσουν διογκωμένους θυρεοειδείς αδένες ή βλεννογόνους. Όμως, ο θυρεοειδής αδένας, επειδή δε μπορεί να προσδιορίσει τη διαφορά μεταξύ του ραδιενεργού και του μη ραδιενεργού Ιωδίου, έχει την ικανότητα να απορροφά και τα δύο ισότοπα. Συνεπώς, μπορεί να απορροφήσει το ραδιενεργό Ιώδιο και αυτό μόλις απορροφηθεί, εναποτίθεται στο σώμα, εκπέμποντας ακτινοβολία στον περιβάλλοντα ιστό, καταστρέφοντας έτσι το DNA του ατόμου. Το μη ραδιενεργό Ιώδιο υπάρχει σε μορφή χαπιού ως Ιωδιούχο Κάλιο. Λαμβάνοντας μια μεγάλη δόση Ιωδίου, θεωρητικά, σταματά η ανάγκη του οργανισμού για την ουσία και εμποδίζεται η απορρόφηση οποιουδήποτε άλλου Ιωδίου – ραδιενεργού και μη - για τις επόμενες 24 ώρες. Τα χάπια Ιωδίου λοιπόν, έμμεσα μειώνουν τον κίνδυνο απορρόφησης του ραδιενεργού στοιχείου.

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το!

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: