Χρησιμοποίησε χύτρα ταχύτητας για το μαγείρεμα

Φτιάξε χειροποίητα ποπ-κορν αντί να τα αγοράζεις συσκευασμένα

Πες όχι στις συσκευές καφέ που χρησιμοποιούν κάψουλες μιας χρήσης

Αγόρασε τσάι και αφεψήματα χύμα (όχι σε σακουλάκια)

Χρησιμοποίησε βιοδιασπώμενα σφουγγάρια για το πλύσιμο των πιάτων

Χρησιμοποίησε μια οδοντόκρεμα με βιοδιασπώμενη συσκευασία

Κλείσε τη βρύση για όσο βουρτσίζεις τα δόντια σου

Χρησιμοποίησε χρονόμετρο για το μπάνιο σου

Υπάρχουν ραδιενεργά και μη ραδιενεργά ισότοπα Ιωδίου. Μετά από μια πυρηνική έκρηξη, προκαλείται σχάση πυρήνων των ατόμων Ουρανίου παράγοντας το ραδιοϊσότοπο Ιώδιο-131 το οποίο μπορεί να απελευθερωθεί στον αέρα.  Σε φυσιολογικές συνθήκες, ο οργανισμός μας έχει ανάγκη από Ιώδιο σε πολύ μεγάλο βαθμό. Συγκεκριμένα, ο θυροειδής αδένας χρειάζεται το χημικό για τη βιοσύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών. Άτομα με σοβαρή ανεπάρκεια Ιωδίου αναπτύσσουν διογκωμένους θυρεοειδείς αδένες ή βλεννογόνους. Όμως, ο θυρεοειδής αδένας, επειδή δε μπορεί να προσδιορίσει τη διαφορά μεταξύ του ραδιενεργού και του μη ραδιενεργού Ιωδίου, έχει την ικανότητα να απορροφά και τα δύο ισότοπα. Συνεπώς, μπορεί να απορροφήσει το ραδιενεργό Ιώδιο και αυτό μόλις απορροφηθεί, εναποτίθεται στο σώμα, εκπέμποντας ακτινοβολία στον περιβάλλοντα ιστό, καταστρέφοντας έτσι το DNA του ατόμου. Το μη ραδιενεργό Ιώδιο υπάρχει σε μορφή χαπιού ως Ιωδιούχο Κάλιο. Λαμβάνοντας μια μεγάλη δόση Ιωδίου, θεωρητικά, σταματά η ανάγκη του οργανισμού για την ουσία και εμποδίζεται η απορρόφηση οποιουδήποτε άλλου Ιωδίου – ραδιενεργού και μη - για τις επόμενες 24 ώρες. Τα χάπια Ιωδίου λοιπόν, έμμεσα μειώνουν τον κίνδυνο απορρόφησης του ραδιενεργού στοιχείου.

Όχι μόνο τα ποντίκια αλλά τα τρωκτικά γενικότερα χρησιμοποιούνται ως πειραματόζωα. Τα ποντίκια αποτελούν τα πιο συνηθισμένα πειραματόζωα λόγω του μικρού τους μεγέθους, του χαμηλού κόστους αγοράς, της άμεσης διαθεσιμότητας τους, της ευκολίας στη διατήρηση στο εργαστήριο, της ευκολίας στο χειρισμό και του γρήγορου αναπαραγωγικού ρυθμού. Πέρα από τους παραπάνω λόγους, η χρήση ποντικιών ως πρότυπων μοντέλων οργανισμών για τη μελέτη της ανθρώπινης βιολογίας βασίζεται στις ομοιότητες όσων αφορά στη γενετική και τη φυσιολογία μεταξύ των δύο ειδών. Οι άνθρωποι μοιράζονται πολλά γονίδια με τα ποντίκια. Κατά συνέπεια, η παρατήρηση των χαρακτηριστικών των ποντικιών δίνει στους ερευνητές πληροφορίες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την καλύτερη κατανόηση του τρόπου με τον οποίο ένα παρόμοιο γονίδιο μπορεί να προκαλέσει ή να συμβάλει στην ασθένεια στους ανθρώπους. Επιπλέον, ο χρόνος από τη γέννηση ενός ποντικιού έως τη στιγμή που το ίδιο ποντίκι ξεκινά να γεννά είναι σύντομος, συνήθως περίπου 10 εβδομάδες. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μπορούν να παρατηρηθούν πολλές γενιές ποντικιών παράλληλα. Ένα άλλο πλεονέκτημα που παρουσιάζουν τα ποντίκια ως πειραματόζωα είναι η μικρή διάρκεια ζωής (ένα έτος ποντικιού ισούται περίπου με 30 ανθρωποέτη), πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν εύκολα να μετρηθούν τα αποτελέσματα της γήρανσης. Τέλος, συγκριτικά με τις μύγες ή τα σκουλήκια, τα ποντίκια αποτελούν καλύτερα μοντέλα για τη μελέτη πολύπλοκων βιολογικών συστημάτων που βρίσκονται σε ανθρώπους, όπως το ανοσοποιητικό, το ενδοκρινικό, το νευρικό, το καρδιαγγειακό και το σκελετικό σύστημα. Όπως και οι άνθρωποι, τα ποντίκια αναπτύσσουν ασθένειες που επηρεάζουν αυτά τα συστήματα με φυσικό τρόπο, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου και του διαβήτη.