Ο κορωνοϊός (2019-nCoV) μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο είτε μέσω σταγονιδίων του αναπνευστικού συστήματος είτε μέσω της επαφής. Οποιοσδήποτε βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη του ενός μέτρου από άτομο που παρουσιάζει αναπνευστικά συμπτώματα όπως βήχας, φτέρνισμα κλπ, βρίσκεται εκτεθειμένος σε πιθανώς μολυσμένα σταγονίδια του αναπνευστικού. Η χρήση ιατρικής μάσκας αποτελεί ένα από τα μέτρα πρόληψης για τον περιορισμό της εξάπλωσης ορισμένων αναπνευστικών ασθενειών, συμπεριλαμβανομένου του 2019-nCoV, στις πληγείσες περιοχές. Ωστόσο, η χρήση μάσκας δεν αρκεί για την εξασφάλιση επαρκούς επιπέδου προστασίας και θα πρέπει να λαμβάνονται και άλλα εξίσου σημαντικά μέτρα. Αν πρέπει να χρησιμοποιηθούν μάσκες, πρέπει επιπλέον να τηρούνται κανόνες υγιεινής των χεριών καθώς και άλλα μέτρα πρόληψης λοιμώξεων και ελέγχου.

Όσων αφορά τις μάσκες, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προτείνει τη χρήση τους από άτομα που έχουν αναπνευστικά συμπτώματα (στην περίπτωση που παρουσιάσουν πυρετό, βήχα και δύσπνοια), άτομα με υποψία μόλυνσης 2019-nCoV και ήπια αναπνευστικά συμπτώματα, καθώς και συγγενείς ή φροντιστές τέτοιων ατόμων. Στην περίπτωση χρήσης ιατρικής μάσκας, η σωστή μεταχείριση και απόρριψη είναι απαραίτητες για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της αλλά και να αποφευχθεί οποιαδήποτε αύξηση του κινδύνου μετάδοσης. Συγκεκριμένα, οι μάσκες από ύφασμα δε συνίστανται υπό οποιεσδήποτε συνθήκες. Όσων αφορά τα υγιή άτομα που δεν παρουσιάζουν αναπνευστικά συμπτώματα δεν απαιτείται η χρήση ιατρικής μάσκας, καθώς δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία σχετικά με τη χρησιμότητά της για την προστασία ατόμων που δε νοσούν. Επομένως, ιατρική μάσκα πρέπει να φορούν άτομα που φέρουν τον κορωνοϊό ή υπάρχει πιθανότητα να έχουν μολυνθεί και παρουσιάζουν αναπνευστικά συμπτώματα, προκειμένου να προστατεύσουν τους γύρω τους από τη μετάδοση της ασθένειας, σε συνδυασμό πάντα με άλλα μέτρα υγιειονομικής περίθαλψης.

Πολλές φαρμακευτικές αγωγές όπως τα αντιβιοτικά, μπορεί να αλληλεπιδράσουν με το αλκοόλ, αλλάζοντας το μεταβολισμό ή την επίδραση του αλκοόλ και της αγωγής. Υπάρχουν δύο τύποι αλληλεπιδράσεων με το φάρμακο: οι φαρμακοκινητικές αλληλεπιδράσεις, στις οποίες το αλκοόλ παρεμβαίνει στο μεταβολισμό του φαρμάκου και οι φαρμακοδυναμικές, στις οποίες το αλκοόλ ενισχύει την επίδραση του φαρμάκου, κυρίως στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Μόλις το αλκοόλ απορροφηθεί από το στόμα, μια μικρή ποσότητα μεταβολίζεται στο στομάχι. Το υπόλοιπο απορροφάται σε μεγάλο βαθμό από το γαστρεντερικό σωλήνα στην κυκλοφορία του αίματος και στη συνέχεια μεταφέρεται στο ήπαρ. Εκεί μεταβολίζεται εκτενώς από ένζυμα. Ορισμένα φάρμακα μεταβολίζονται επίσης από τα ίδια ή παρόμοια ένζυμα. Ανάλογα με το πόσο συχνά και πόσο αλκοόλ καταναλώνεται, αλλαγές σε αυτά τα ένζυμα μπορεί να αλλάξουν τον τρόπο με τον οποίο κατανέμονται τα φάρμακα στο σώμα.

Δεν αλληλεπιδρούν όλα τα αντιβιοτικά με το αλκοόλ και συνήθως δεν επηρεάζεται η αποτελεσματικότητα της αγωγής. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα επίπεδα του φαρμάκου στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να αλλάξουν, πράγμα που θα μπορούσε να μεταβάλει την αποτελεσματικότητα του. Πιθανότατα, ο προβληματισμός σχετικά με την ταυτόχρονη κατανάλωση αλκοόλ και αντιβιοτικών ενισχύθηκε μετά από ερευνητικά ευρήματα που αναφέρουν ότι η εκτεταμένη χρήση αλκοόλ μπορεί να βλάψει τη λειτουργία ορισμένων ανοσοκυττάρων και ότι οι αλκοολικοί παρουσιάζουν προδιάθεση σε ορισμένες λοιμώξεις. Αυτές οι ανεπιθύμητες επιδράσεις, ωστόσο, είναι απίθανο να εμφανιστούν σε άτομα που καταναλώνουν αλκοόλ με σύνεση.

Συνήθως, το αλκοόλ δεν επηρεάζει το πόσο καλά λειτουργεί ένα αντιβιοτικό για την καταπολέμηση μιας λοίμωξης, αλλά ο συνδυασμός μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες παρενέργειες. Μία από τις πιο κοινές αλληλεπιδράσεις αλκοόλ και αντιβιοτικών είναι με τον αντιμικροβιακό παράγοντα μετρονιδαζόλη (Flagyl). Η μετρονιδαζόλη χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση ποικίλων λοιμώξεων, συμπεριλαμβανομένου του στομάχου ή του εντέρου, των λοιμώξεων του δέρματος, των αρθρώσεων και των πνευμόνων. Η λήψη μετρονιδαζόλης σε συνδυασμό με την κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε μια αντίδραση που ονομάζεται «αντίδραση τύπου δισουλφιράμης». Τα συμπτώματα της αντίδρασης αυτής μπορεί να περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων ναυτία, κράμπες στο στομάχι, δύσπνοια, αλλά και ανεπιθύμητες ενέργειες του κεντρικού νευρικού συστήματος όπως υπνηλία, καταστολή, ζάλη ή σύγχυση.

Γενικά, η κατανάλωση οποιασδήποτε ποσότητας αλκοόλ τη στιγμή που ο οργανισμός καταπολεμά μια λοίμωξη δε συνιστάται, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση, να διακόψει τον κανονικό ύπνο κ.α. Σε κάθε περίπτωση, για να είστε βέβαιοι αν επιτρέπεται να καταναλώσετε αλκοόλ ενώ παίρνετε αντιβιοτικά, ρωτήστε τον παθολόγο ή το φαρμακοποιό σας για τη συγκεκριμένη συνταγή που σας δόθηκε.

Η μνήμη μπορεί να οριστεί ως η διαδικασία του ανθρώπου να θυμάται τις εμπειρίες, τις εντυπώσεις και τις γνώσεις που έχει αποκομίσει και διακρίνεται σε βραχύχρονη και μακρόχρονη. Έχει αποδειχθεί ότι διαφορετικά είδη μνήμης αποθηκεύονται σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου. Η μακρόχρονη μνήμη χωρίζεται σε δύο είδη: τη δηλωτική μνήμη και την άδηλη. Η δηλωτική μνήμη αποτελεί το μέρος της μακρόχρονης μνήμης στην οποία αποθηκεύονται πληροφορίες όπως μαθηματικοί τύποι και καθημερινά γεγονότα ενώ η βασική εγκεφαλική περιοχή για την λειτουργία της είναι ο ιππόκαμπος. Το περιεχόμενο αυτού του είδους μνήμης έχει το εξής χαρακτηριστικό: το άτομο έχει επίγνωση της γνώσης και μπορεί να επικοινωνήσει τη μνήμη σε άλλους. Από την άλλη, για τη λειτουργία της άδηλης μνήμης, η οποία χωρίζεται σε τρεις υποκατηγορίες τη συνειρμική, τη μη συνειρμική και τη διαδικαστική ή διακηρυκτική μνήμη, συμμετέχουν οι περιοχές της παραγκεφαλίδας και της αμυγδαλής. Οι δεξιότητες, όπως το να παίζεις ένα μουσικό όργανο ή να οδηγείς ένα ποδήλατο βρίσκονται αποθηκευμένες στο σύστημα που ονομάζεται διαδικαστική μνήμη. Η διαδικαστική μνήμη αναφέρεται σε κινητικές και αντιληπτικές διαδικασίες ή αυτόματες δεξιότητες, οι οποίες είναι σε μεγάλο βαθμό ασυνείδητες. Οι αισθητηριοκινητικές ικανότητες καθοδηγούνται από τον μετωπιαίο φλοιό σε συνεργασία με τα βασικά γάγγλια και την παρεγκεφαλίδα. Μετά από υπερβολική εξάσκηση προβλέψιμων εργασιών, τέτοιες δεξιότητες απαιτούν λιγότερη συνείδηση και φαίνεται να βασίζονται μόνο σε υποφλοιώδεις δομές όπως τα βασικά γάγγλια (ομάδα από πυρήνες στον εγκέφαλο που συνδέονται με τον εγκεφαλικό φλοιό, το θάλαμο και το εγκεφαλικό στέλεχος).

Μία από τις πιο διαδεδομένες μελέτες που παρουσίασαν τα ξεχωριστά συστήματα μνήμης ήταν αυτή ενός επιληπτικού που ονομαζόταν Henry Gustav Molaison. Στη δεκαετία του 1950 υποβλήθηκε στην αφαίρεση τμημάτων του εγκεφάλου του, συμπεριλαμβανομένων μεγάλων τμημάτων του ιππόκαμπού του. Μετά την επέμβαση οι γιατροί διαπίστωσαν ότι αν και ο αριθμός των επιληπτικών κρίσεων είχε μειωθεί, ο ασθενής δεν μπορούσε να δημιουργήσει νέες μνήμες. Είχαν επίσης διαγραφεί πολλές από τις αναμνήσεις του από το χρονικό διάστημα πριν από την επέμβαση. Προκειμένου να ερευνήσουν περισσότερο την αμνησία του, οι νευροψυχολόγοι τον υπέβαλαν σε διάφορες εξετάσεις. Μετά από διάφορες ασκήσεις κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο ασθενής θα μπορούσε πλέον να αναπτύξει νέες διαδικαστικές, αλλά όχι δηλωτικές μνήμες. Όπως αποδεικνύεται, η διαδικαστική μνήμη είναι πιο ανθεκτική τόσο στην απώλεια όσο και στο τραύμα. Ακόμη και μετά από εγκεφαλικό τραυματισμό, το σύστημα διαδικαστικής μνήμης δεν κινδυνεύει σχεδόν ποτέ. Αυτό συμβαίνει επειδή τα βασικά γάγγλια, οι δομές που είναι υπεύθυνες για την επεξεργασία της άδηλης μνήμης, είναι σχετικά προστατευμένες στο κέντρο του εγκεφάλου, κάτω από τον εγκεφαλικό φλοιό. Ωστόσο, δεν είναι ξεκάθαρο, πέρα από την εγκεφαλική βλάβη, γιατί το περιεχόμενο της διαδικαστικής μνήμης είναι τόσο λιγότερο πιθανό να ξεχαστεί σε σχέση με της δηλωτικής. Σύμφωνα με μια θεωρία, στις περιοχές όπου τα μοτίβα κίνησης είναι αποθηκευμένα μπορεί να σχηματιστούν λιγότερα νέα νευρικά κύτταρα στους ενήλικες. Χωρίς αυτήν την νευρογένεση ή τη συνεχή αναδιαμόρφωση σε αυτές τις περιοχές, είναι λιγότερο πιθανό να διαγραφούν αυτές οι μνήμες.

Γι’ αυτό αν έχετε χρόνια να κάνετε ποδήλατο μη φοβηθείτε, γιατί αυτή τη μνήμη βρίσκεται καλά προστατευμένη στο εσωτερικό του εγκεφάλου σας. Καλές ορθοπεταλιές!

Πλησιάζοντας στη χριστουγεννιάτικη περίοδο που όλοι πιστεύουμε λίγο περισσότερο στη μαγεία, στα παραμύθια και στα θαύματα, ας μιλήσουμε για ένα μαγικό φαινόμενο που όμως συμβαίνει στην πραγματικότητα. Ο λόγος γύρω από το αγαπημένο μας πολύχρωμο, σχήματος τόξου οπτικό φαινόμενο που εμφανίζεται στον ουρανό μετά τη βροχή: το ουράνιο τόξο. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μια οπτική ψευδαίσθηση δηλαδή πρόκειται για μια οπτικά αντιληπτή εικόνα που είναι όμως παραπλανητική. Αυτό συμβαίνει επειδή οι πληροφορίες που συλλέγονται από το μάτι, επεξεργάζονται από τον εγκέφαλο δίνοντας σε εμάς τους ανθρώπους μια αντίληψη που δεν αντιστοιχεί στο πραγματικό ερέθισμα.

Το ουράνιο τόξο σχηματίζεται όταν το λευκό φως (ηλιακό) εισέρχεται σε ένα σταγονίδιο νερού όπου ανακλάται σε πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Το φως του ήλιου περιλαμβάνει περισσότερες από μία φωτεινές ακτίνες. Κάθε μία από αυτές, έχει το δικό της χρώμα. Οι χρωματισμοί οφείλονται στα διάφορα μήκη κύματος που περιλαμβάνονται στο φάσμα του ορατού φωτός. Κάθε μήκος κύματος εμφανίζεται ως διαφορετικό χρώμα: κόκκινο, πορτοκαλί, κίτρινο, πράσινο, γαλάζιο, μπλε, μωβ . Τέλος, για την ορατότητα παίζει ρόλο και η θέση του παρατηρητή. Για να δει κάποιος ένα ουράνιο τόξο, η πλάτη του πρέπει να είναι στον ήλιο, καθώς κοιτάζει από μια γωνία περίπου 40 μοιρών πάνω από το έδαφος σε μια περιοχή της ατμόσφαιρας με αιωρούμενα σταγονίδια νερού.

Άλλα ήδη ουράνιου τόξου

Φεγγαροτόξο (moonbow): που εμφανίζεται με το φως του φεγγαριού γι’ αυτό και είναι απαραίτητη η πανσέληνος ώστε να υπάρξει το απαραίτητο φως. Έχει παρατηρηθεί σε συγκεκριμένες περιοχές του κόσμου και κυρίως εκεί που υπάρχουν καταρράκτες.

Ομιχλοτόξο (fogbow): όπως και το φεγγατοτόξο εμφανίζεται σε περιοχές με καταρράκτες και μόνο όταν υπάρχει ένα λεπτό στρώμα ομίχλης και αρκετή ηλιακή ακτινοβολία. Ο χρωματισμός του είναι λευκός με μπλε και κόκκινους χρωματισμούς στις άκρες του τόξου.

Διπλό ουράνιο τόξο (double rainbow): Ένα διπλό ουράνιο τόξο εμφανίζεται όταν ένα δεύτερο ουράνιο τόξο είναι ορατό μπροστά από το κύριο ουράνιο τόξο. Το δεύτερο ουράνιο τόξο δεν είναι τόσο φωτεινό όσο το πρώτο. Το φαινόμενο αυτό καθίσταται δυνατό με διπλή ανάκλαση, η οποία προκαλεί την αντιστροφή της σειράς των χρωμάτων του δεύτερου ουράνιου τόξου.

Ουράνιο τόξο αντανάκλασης (reflection rainbow): εμφανίζεται πάνω από μεγάλες επιφάνειες στατικού νερού όπως είναι οι λίμνες. Αυτές οι αντανακλάσεις εμφανίζονται όταν ένα πρωτογενές ουράνιο τόξο είναι ορατό πάνω στην επιφάνεια του νερού. Το νερό ανακλά το πρωτογενές ουράνιο τόξο, δημιουργώντας ένα δευτερεύον ουράνιο τόξο πάνω από το πρωτεύον. Αυτό το δευτερεύον ουράνιο τόξο είναι μόνο μια αντανάκλαση του χρώματος και είναι κάπως ασθενέστερο από το πρωτογενές. Το σχήμα του παίρνει, εκτείνεται προς τα πάνω σε μια ευθεία γραμμή, παρά σε σχήμα τόξου. Αυτού του είδους τα ουράνια τόξα είναι ασυνήθιστα.

Όλοι έχουμε παρατηρήσει πως όταν επισκεπτόμαστε ένα νέο ιστότοπο εμφανίζεται ένα μήνυμα που ζητά τη συγκατάθεσή μας για τη χρήση cookies από τον ιστότοπο. Σχεδόν ασυναίσθητα πατάμε ότι συμφωνούμε χωρίς ουσιαστικά να επεξεργαζόμαστε τη σημασία αυτού του «κλικ». Τα cookies είναι μικρά αρχεία κειμένου τα οποία αποθηκεύει ένας ιστότοπος στον υπολογιστή ή στο κινητό μας όταν τον επισκεπτόμαστε. Διευκολύνουν τον ιστότοπο να απομνημονεύει πληροφορίες σχετικά με την επίσκεψή μας, όπως την προτιμώμενη γλώσσα, το όνομα χρήστη, αλλά και άλλες ρυθμίσεις. Τα cookies μπορούν επίσης να χρησιμοποιούνται για τη συλλογή ανωνυμοποιημένων στατιστικών στοιχείων σχετικά με την εμπειρία περιήγησης στους εκάστοτε ιστότοπους. Σε αντίθεση με τα cookies περιόδου λειτουργίας, τα οποία διαγράφονται μόλις κλείσουμε το πρόγραμμα περιήγησης, τα μόνιμα cookies αποθηκεύονται στον υπολογιστή. Πέρα όμως από τα cookies τα οποία τοποθετούνται και μπορούν να αναγνωστούν μόνο από τον συγκεκριμένο ιστότοπο που επισκεπτόμαστε, υπάρχουν και τα cookies τρίτων. Πρόκειται για cookies που χρησιμοποιούνται από τρίτα μέρη (όπως κοινωνικά δίκτυα) για να παρακολουθούν τις επισκέψεις μας στους διάφορους ιστότοπους στους οποίους διαφημίζονται. Ο διαχειριστής του ιστοτόπου δεν έχει έλεγχο σε αυτά τα cookies τρίτων μερών. Συνήθως δεν δημιουργούν πρόβλημα, έχει όμως αποδειχθεί ότι τα cookies τρίτων συλλέγουν πληροφορίες για τη συμπεριφορά του κάθε χρήστη στο διαδίκτυο, κάτι που εγείρει σημαντικά ερωτήματα για την ιδιωτικότητα. Αυτό ώθησε την Ε.Ε. και τις Η.Π.Α. να εκδώσουν οδηγίες για τη χρήση τους και την ενημέρωση του χρήστη, για κάθε ιστότοπο που τα χρησιμοποιεί. Αν θέλετε να διαγράψετε τα cookies τα οποία παραμένουν στον υπολογιστή σας μπορείτε εύκολα να ακολουθήσετε τις οδηγίες στον ακόλουθο σύνδεσμο https://www.aboutcookies.org/.

Μία αυτές οι βροχερές μελαγχολικές μέρες, μία που πλησιάζει ο χειμώνας και δεν τον «πολύ-σηκώνουμε» σαν λαός, η ερώτηση πίτσα ή burger είναι πιο επίκαιρη από ποτέ! Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά, η Ενδεικτική Ημερήσια Πρόσληψη (GDA), είναι ένα έγκυρο και επιστημονικά τεκμηριωμένο σύστημα που δείχνει απλά το συνολικό ποσό που ενδείκνυται να προσλαμβάνει ημερησίως σε θερμίδες, σάκχαρα, λιπαρά, κορεσμένα λιπαρά και νάτριο (αλάτι) ένας ενήλικας. Το ποσό αυτό είναι για τις γυναίκες 2000kcal και για τους άντρες 2500kcal. Επίσης, οι ημερήσιες ανάγκες του οργανισμού μας εξαρτώνται και από χαρακτηριστικά όπως το ύψος, το βάρος, η ηλικία κ.α. Δίνοντας λίγη περισσότερη έμφαση στο λίπος (ακόρεστο και κορεσμένο), αξίζει να αναφερθεί πως το κορεσμένο λίπος είναι ένας τύπος λίπους στον οποίο οι αλυσίδες των λιπαρών οξέων έχουν όλες απλούς χημικούς δεσμούς. Στον κυτταρικό μεταβολισμό, τα ακόρεστα λιπαρά μόρια αποδίδουν λιγότερη ενέργεια (δηλαδή, λιγότερες θερμίδες) από ισοδύναμη ποσότητα κορεσμένων λιπαρών. Τα περισσότερα ζωικά λίπη είναι κορεσμένα. Τα λίπη από τα φυτά και τα ψάρια είναι γενικά ακόρεστα.

Προσπαθώντας να απαντήσουμε όμως στην αρχική μας ερώτηση… Το μέγεθος, η συχνότητα και η ώρα κατανάλωσης μετράει και στις δύο επιλογές. Από εκεί και πέρα όλα στο φαγητό είναι θέμα επιλογής υλικών αλλά και τρόπου μαγειρέματος. Όσον αφορά στην πίτσα, καλό είναι εάν θέλουμε μια υγιεινή λύση να επιλέξουμε μια πίτσα με λεπτή ζύμη και να περιοριστούμε στη γέμιση βάζοντας τυρί και λαχανικά (μανιτάρια, πιπεριές κ.α.). Σε αυτή τη περίπτωση, ένα κομμάτι θα μας «κοστίσει» περίπου 200 θερμίδες έναντι 280-350 θερμίδων στην περίπτωση που θα προσθέσουμε μπέικον ή άλλα αλλαντικά μετατρέποντάς το σε ένα γεύμα υψηλό σε θερμίδες, λιπαρά και αλάτι. Κάτι αντίστοιχο ισχύει και στην περίπτωση των burger για τα υλικά επιλογής. Για να είναι υγιεινό πρέπει να αποφεύγετε οτιδήποτε έχει να κάνει με σως που περιέχει μαγιονέζα και τηγανιτά υλικά, συστατικά που αυξάνουν το θερμιδικό φορτίο και τα λιπαρά. Επιλέξτε να βάλετε στο μπιφτέκι σας σαλάτα, χωρίς προσθήκη μαγιονέζας ή πατάτας για να κινηθείτε γύρω στις 245 θερμίδες. Για τις πιο «ενισχυμένες» εκδοχές, οι θερμίδες εκτοξεύονται μαζί με την γεύση από 300-560 θερμίδες.

Extra tips

1) Μαγειρέψτε με σπιτικά υλικά για να έχετε ένα πιο υγιεινό γεύμα

2) Συνοδέψτε τα γεύματα με σαλάτα για να χορτάσετε με λιγότερη ποσότητα (εννοείται όχι σαλάτες με αλλαντικά και μαγιονέζα)

Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα παραπάνω, ίσως το burger είναι το λιγότερο υγιεινό αφού προσδίδει περισσότερες θερμίδες και ακόρεστα λιπαρά σε σχέση με την πίτσα η οποία περιέχει άμυλο (υδατάνθρακα) από το ψωμί (όπως και η πίτσα από τη ζύμη).. Ωστόσο, αυτό το συμπέρασμα περί υγιεινού εξαρτάται και από τις ανάγκες του οργανισμού του καθενός μας. Για περισσότερες και εξατομικευμένες πληροφορίες επικοινωνήστε με τον διατροφολόγο σας!

Το déjà vu (προμνησία) είναι η αίσθηση που προκύπτει ως μια συνάθροιση δύο γνωστικών καταστάσεων: τη φαινομενολογική εμπειρία της αναγνώρισης μιας τρέχουσας κατάστασης και τη συνειδητοποίηση ότι αυτό το αίσθημα αναγνώρισης είναι «λάθος». Πιο απλά: κατά τη διάρκεια της προμνησίας υπάρχει η αίσθηση ότι αυτό που συμβαίνει το έχουμε ξαναζήσει, ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζουμε ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτή την αίσθηση. Φανταστείτε για παράδειγμα να ταξιδεύετε σε ένα μέρος για πρώτη φορά και καθώς κάνετε τη βόλτα σας ξαφνικά να έχετε την αίσθηση ότι έχετε ξαναβρεθεί ακριβώς σε αυτό το σημείο. Ως αποτέλεσμα, το ατόμο που βιώνει αυτήν την κατάσταση είναι σε θέση να λειτουργήσει κανονικά και δεν αλλάζει τη συμπεριφορά του λόγω αυτής της παραπλανητικής αίσθησης. Επομένως, το déjà vu δεν είναι μια παθολογική εμπειρία, αφού δεν οδηγεί σε συμπεριφορική δυσλειτουργία. Το φαινόμενο είναι αρκετά συχνό και επίσημες έρευνες έχουν δείξει ότι περισσότερο από το 70% των ανθρώπων το έχουν βιώσει τουλάχιστον μία φορά στη ζωή τους, ενώ έχει παρατηρηθεί ότι μεγαλώνοντας η συχνότητα εμφάνισής του φθίνει. Ωστόσο, η εμπειρία της προμνησίας εμφανίζεται και ως εκδήλωση νευρολογικών ασθενειών, όπως η επιληψία του κροταφικού λοβού ή σε ψυχιατρικές διαταραχές, όπως το άγχος και η κατάθλιψη. Το φαινόμενο της προμνησίας είναι αρκετά περίπλοκο και υπάρχουν πολλές θεωρίες για τα αίτια που το προκαλούν από νευρολογικής, ψυχολογικής ακόμα και παραψυχολογικής προσέγγισης αλλά ακόμη δεν υπάρχει ξεκάθαρη εικόνα για τους μηχανισμούς που το προκαλούν. Πρόσφατα, οι μορφολογικές συσχετίσεις του μη παθολογικού déjà vu ταυτοποιήθηκαν μέσα στον ανθρώπινο εγκέφαλο χρησιμοποιώντας απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού. Το σίγουρο είναι πως χρειάζεται πολύ έρευνα ακόμη για να ξεκαθαρίσει αυτό το τοπίο.

Η Σελήνη είναι ετερόφωτο σώμα το οποίο εκπέμπει το φως του Ήλιου, που ανακλάται στην επιφάνειά του. Όμως στη διάρκεια της περιφοράς της γύρω από τη Γη παρουσιάζεται στο γήινο παρατηρητή σε διάφορες φάσεις. Άλλοτε φαίνεται ολόκληρος ο δίσκος της (Πανσέληνος), άλλοτε ένα μέρος του (Τέταρτο) και άλλοτε χάνεται τελείως (Νέα Σελήνη). Το φαινόμενο αυτό οφείλεται στη σχετική θέση που έχουν κάθε φορά ο Ήλιος, η Σελήνη και η Γη. Το φεγγάρι μπορεί να εμφανίζεται στον ουρανό την ημέρα επειδή είναι το πιο κοντινό στη Γη ουράνιο σώμα. Με βάση, λοιπόν, τον κύκλο της τροχιάς του άρα και τη θέση του σε σχέση με τον ‘Ήλιο και τη Γη, κάποιες φορές είναι φωτεινότερο την ημέρα από ότι τη νύχτα.

Οι βασικές κινήσεις της Σελήνης είναι δύο. Κινείται γύρω από τη Γη σε ελλειπτική τροχιά και συμπληρώνει μια περιστροφή γύρω από το κέντρο της σε 29,53 ημέρες. Ο χρόνος αυτός ονομάζεται συνοδικός μήνας. Επίσης περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της και συμπληρώνει μια περιστροφή σε 27,3 ημέρες. Ο χρόνος αυτός ονομάζεται αστρικός μήνας. Το αποτέλεσμα των δύο αυτών κινήσεων είναι η Σελήνη να δείχνει σε μας πάντοτε την ίδια πλευρά. Ο Ήλιος πάντα φωτίζει μόνο το μισό φεγγάρι, το οποίο βλέπουμε από διαφορετικές γωνίες καθώς περιστρέφεται γύρω από τη Γη. Στην αρχή του κύκλου δε μπορούμε να δούμε το φεγγάρι γιατί καμιά από τις φωτιζόμενες πλευρές του δε φαίνεται από τη Γη. Ωστόσο, καθώς έρχεται κοντά στη φάση της Νέας Σελήνης, η απόσταση από τον Ήλιο μειώνεται. Αυτό σημαίνει ότι είναι λιγότερο ορατό τη νύχτα και περισσότερο ορατό την ημέρα.

 Το φαινόμενο της αντίθεσης αναφέρεται στο πώς ένα αντικείμενο μπορεί να εμφανίζεται φωτεινότερο όταν φωτίζεται ακριβώς πίσω από τον παρατηρητή. Για παράδειγμα, όταν ο ήλιος δύει και την ώρα εκείνη ανατέλλει το φεγγάρι, τότε ο παρατηρούμενος πλανήτης (Σελήνη) βρίσκεται σε αντίθεση και η Γη βρίσκεται μεταξύ του Ηλιου και του φεγγαριού.  Εκείνη τη χρονική στιγμή τα δύο ουράνια σώματα, δηλαδή ο Ήλιος και η Σελήνη, απέχουν γωνιακά ως προς τη Γη 180°. Το φεγγάρι βρίσκεται ακριβώς πίσω από τον Ήλιο μόνο μια στιγμή κατά τη διάρκεια ενός σεληνιακού μήνα: ακριβώς τη στιγμή της Πανσελήνου (180° μακριά από τον Ήλιο). Τον υπόλοιπο μήνα μπορεί να είναι οπουδήποτε από 0° εως 180° μακριά και τουλάχιστον στη θεωρία ορατό στον ουρανό της ημέρας.

Οι καλύτερες στιγμές του μήνα επομένως για να δει κανείς το φεγγάρι την ημέρα, είναι κοντά στον πρώτο και στο τρίτο τέταρτο όταν το φεγγάρι είναι 90° μακριά από τον ήλιο.