Με το πέρασμα των χρόνων όλο και περισσότερες ανακαλύψεις γίνονται που ωθούν τους επιστήμονες να αναθεωρήσουν θεωρίες και καταστάσεις. Από τον Αύγουστο του 1992, ο τρόπος που βλέπουμε το ηλιακό μας σύστημα ξεκίνησε να αλλάζει, όταν παρατηρήθηκαν περισσότερα από 1000 ουράνια σώματα σε τροχιά πέρα από τον Ποσειδώνα, ο οποίος είναι ο πιο απομακρυσμένος πλανήτης από τον ήλιο (τότε βέβαια ο πιο απομακρυσμένος πλανήτης στο ηλιακό μας σύστημα θεωρούνταν ο Πλούτωνας). Το 2003, παρατηρήθηκε ένα νέο αντικείμενο μετά τον Ποσειδώνα, το οποίο ήταν πιο μεγάλο, πιο συμπαγές από τον Πλούτωνα και είχε επίσης ένα δορυφόρο. Η ανακάλυψη αυτή σε συνδυασμό με την ανακάλυψη όλο και περισσότερων ουράνιων σωμάτων σε τροχιά πέρα από των Ποσειδώνα οδήγησε τους αστρονόμους να αναρωτηθούν τι ακριβώς συνιστά έναν πλανήτη. Για το σκοπό αυτό συστάθηκε μια επιτροπή από τη Διεθνή Αστρονομική Ένωση και στις 24 Αυγούστου του 2006 κατέληξε στον εξής ορισμό:  “πλανήτης είναι οποιοδήποτε ουράνιο σώμα (α) βρίσκεται σε τροχιά γύρω από τον Ήλιο,  (β) έχει επαρκή μάζα ώστε λόγω της ιδιο-βαρύτητάς του να βρίσκεται σε υδροστατική ισορροπία και επομένως να έχει σχεδόν σφαιρικό σχήμα και (γ) έχει συλλέξει – “καθαρίσει” – κατά μήκος της τροχιάς του γύρω από τον Ήλιο όλα τα μικρο-σώματα (απομεινάρια του αρχικού υλικού από το οποίο προέκυψε το ηλιακό μας σύστημα). Επιπλέον, τα ουράνια σώματα για τα οποία ισχύουν τα (α) και (β) αλλά δεν ισχύει απαραίτητα το (γ) και τα οποία δεν αποτελούν δορυφόρους άλλων πλανητών δόθηκε η ονομασία «νάνοι πλανήτες». Ο Πλούτωνας λόγω του μεγέθους του και επειδή βρίσκεται σε μια περιοχή που υπάρχουν και άλλα ουράνια σώματα παρόμοιου μεγέθους, κατατάσσεται στην κατηγορία των πλανητών νάνων και επομένως από το 2006 δε θεωρείται πλέον πλανήτης.

Κοιτάζοντας απευθείας τον ήλιο το υπεριώδες φως προκαλεί έγκαυμα στον αμφιβληστροειδή. Η βραχυπρόθεσμη βλάβη περιλαμβάνει έγκαυμα του κερατοειδούς (κερατίτιδα) με αποτέλεσμα την εμφάνιση φωτοευαισθησίας και πόνου μέσα σε 24 ώρες από την έκθεση. Κάποιες φορές το υπεριώδες φως μπορεί να δημιουργήσει ακόμη και τρύπα στους ιστούς του αμφιβληστροειδούς προκαλώντας πιο σημαντική βλάβη. Επειδή μέσω του αμφιβληστροειδούς δεν αντιλαμβανόμαστε τον πόνο, μετά από ώρες ίσως και μέρες αρχίζουν να εκδηλώνονται τα συμπτώματα όπως πόνος στα μάτια, θολή όραση ή βλέπουμε μαύρα στίγματα που επιμένουν. Συνήθως, υπάρχει πλήρης ανάρρωση από αυτές τις βλάβες αλλά σε κάποιες περιπτώσεις τα προβλήματα οράσεως (θολή όραση, μαύρα στίγματα) είναι μόνιμα.

Οι κόκκοι του κακάο περιέχουν μια ομάδα ενώσεων που ονομάζονται μεθυλοξανθίνες. Οι μεθυλοξανθίνες περιέχουν καφεḯνη και μια άλλη χημική ένωση που ονομάζεται θεοβρωμίνη, η οποία έχει παρόμοια δομή με την καφεḯνη. Η σοκολάτα περιέχει σημαντική ποσότητα θεοβρωμίνης και μικρότερη ποσότητα καφεḯνης. Τα σκυλιά κατά την πέψη, αν έχουν καταναλώσει μεγάλη ποσότητα από αυτές τις ουσίες μπορεί να βιώσουν μυικούς σπασμούς ή ακόμη και επιληπτικές κρίσεις. Μπορεί ακόμα να διπλασιαστεί ο καρδιακός παλμός προκαλώντας  υπερκινητικότητα. Φυσικά παίζει ρόλο το μέγεθος του σκύλου και συνεπώς τα πιο μικρά σκυλιά επηρεάζονται πιο εύκολα και σε σπάνιες περιπτώσεις, τοξικές ποσότητες σοκολάτας μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και στο θάνατο.

Το αίμα οφείλει το κόκκινο χρώμα του στα ερυθροκύτταρα από τα οποία αποτελείται. Πιο συγκεκριμένα, τα ερυθροκύτταρα μπορούν να μεταφέρουν οξυγόνο μέσω μιας πρωτεΐνης την οποία περιέχουν. Η πρωτεΐνη αυτή ονομάζεται αιμοσφαιρίνη και αποτελείται από υπομονάδες της αίμης. Τα μόρια της αίμης σχηματίζουν σύμπλοκα με μόρια σιδήρου και μαζί μεταφέρουν οξυγόνο στο σώμα μας. Όταν ο σίδηρος σχηματίζει δεσμό με το οξυγόνο η ομάδα της αίμης έχει έντονο κόκκινο χρώμα και συνεπώς και το αίμα, ενώ όταν το περισσότερο οξυγόνο έχει απελευθερωθεί στο σώμα μας το αίμα έχει σκούρο κόκκινο χρώμα.

Oι Science Reactors συναντούν για τέταρτη συνεχή χρονιά, τους bartenders  Άρη Χατζηαντωνίου  και Θοδωρή Κουτσόβουλο στον μαγευτικό κήπο του MoMix Bar, στην καρδιά της Αθήνας, μια πετυχημένη πλέον συνταγή, κάτι όχι τυχαίο.  Τους ενώνει ένα κοινό στοιχείο: το στοιχείο της αναζήτησης, του ξεχωριστού του ανατρεπτικού! Stand up science και molecular mixology (μοριακές μίξεις) στο MoMix Bar, το bar  με τα πολύχρωμα, γευστικά  και εντυπωσιακά του κοκτέιλ… σε... αέρια και στερεά μορφή.

Όλα τα έμβρυα ξεκινούν ως «θηλυκά». Στα 23 ζευγάρια χρωμοσωμάτων που έχουμε το 23ο ζευγάρι καθορίζει το αν θα εξελιχθούν με αρσενικό ή θηλυκό προφίλ. Για το γυναικείο φύλο το 23ο ζευγάρι είναι ΧΧ ενώ για το ανδρικό είναι ΧΥ. Στην αρχή σε ένα έμβρυο ξεκινάει να λειτουργεί το Χ χρωμόσωμα και μετά το πέρας τον πρώτων ημερών αν είναι αρσενικό το Υ αρχίζει και δίνει εντολές για να διαμορφωθούν τα αρσενικά χαρακτηριστικά. Ένας παράγοντας που καθορίζει την αρσενικότητα και λέγεται SRY (sex-determining region Y) απενεργοποιεί εντολές του Χ χρωμοσώματος για να δοθούν εντολές από το Υ. Μέχρι να γίνει αυτή η διαδικασία έχουν ήδη δοθεί οι εντολές και έχουν δημιουργηθεί οι θηλές αν και εν τέλει δεν έχουν κάποια χρήση στο ανδρικό φύλο.

Αυτό μπορεί να εξηγηθεί χάρη στο τριχοειδές φαινόμενο και τη διαπνοή. Σύμφωνα με το τριχοειδές φαινόμενο, ένα υγρό έχει την ικανότητα να ρέει σε ένα στενό σωλήνα χωρίς τη βοήθεια εξωτερικών δυνάμεων όπως π.χ. η βαρύτητα. Αυτό συμβαίνει λόγω ενδομοριακών δυνάμεων μεταξύ του υγρού και των στερεών επιφανειών του περιβάλλοντα χώρου. Όσο πιο μικρή η διάμετρος του σωλήνα τόσο πιο ψηλά θα φτάσει το υγρό λόγω της επιφανειακής τάσης και των ελκτικών δυνάμεων μεταξύ του υγρού και του σωλήνα. Συγκεκριμένα, στα φυτά το νερό μεταφέρεται μέσω των τριχοειδών ινιδίων και όταν το νερό φτάσει στα φύλλα εξατμίζεται από την επίδραση του ήλιου, οπότε ξεκινά η διαδικασία της διαπνοής. Για να αντικατασταθεί το νερό που χάνεται από την εξάτμιση στα φύλλα, αντλείται νερό από το συνδεδεμένο ινίδιο. Το επιπλέον νερό ανεβαίνει από τις ρίζες με έναν τρόπο φυσικής αντλίας και φτάνει στα φύλλα.

Σβήσε τα παλιότερα emails σου και μείωσε το ενεργειακό σου αποτύπωμα

Προτίμησε εταιρείες που ακολουθούν οικολογικές πρακτικές

Αφαίρεσε τα αρχεία που δεν χρειάζεσαι από το cloud και μείωσε το ενεργειακό σου αποτύπωμα