Ατομικά vs Ομαδικά αθλήματα για παιδιά

Δευτέρα, 05 Οκτωβρίου 2020, 12:Οκτ
Ατομικά vs Ομαδικά αθλήματα για παιδιά Ατομικά vs Ομαδικά αθλήματα για παιδιά

Ποδόσφαιρο ή στίβος; Μπάσκετ ή κολύμβηση; Πιο γενικά θα λέγαμε ομαδικό ή ατομικό άθλημα; Τόσες διαφορές μεταξύ των δύο, η αξία τους όμως για ένα παιδί που τώρα ξεκινάει τον αθλητισμό είναι ανεκτίμητη. Ο αθλητισμός είτε ατομικός είτε ομαδικός συνεπάγεται προσπάθεια, συμμετοχή και πάνω από όλα διασκέδαση. Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στις δύο αυτές κατηγόριες. Τι διαφορετικό έχει η καθεμία να προσφέρει σε ένα παιδί που κάνει τα πρώτα του βήματα στον αθλητισμό;

Ομαδικά αθλήματα

Ας πάρουμε για παράδειγμα ένα γονιό που επιθυμεί το παιδί του να επιλέξει ομαδικό άθλημα. Τι θα ισχυριζόταν λοιπόν, για να το καθοδηγήσει εκεί; Αυτό που μας έρχεται πρώτο στο μυαλό, είναι η ανάπτυξη ομαδικότητας. Το παιδί εντάσσεται σε μια ομάδα, η οποία σιγά σιγά γίνεται μια οικογένεια για αυτό, καλύπτεται κατά κάποιον τρόπο η ανάγκη του ανήκειν. Αισθάνεται άνετα ανάμεσα σε ίδια χρώματα, εμβλήματα και κάτω από κοινό προπονητή. Η ομαδική δουλειά προσφέρει άμεση κοινωνικοποίηση, καθώς οι μικροί αθλητές δημιουργούν δεσμούς που δεν περιορίζονται μόνο στις γραμμές του γηπέδου.

Καλλιεργείται ο σεβασμός, όχι μόνο προς τους συμπαίκτες και τον προπονητή αλλά και για τους αντιπάλους και εν τέλει για το ίδιο το άθλημα. Το παιδί αντιλαμβάνεται την αίσθηση της ήττας καθώς και πως χωρίς τον αντίπαλο δε μπορεί να υπάρξει παιχνίδι. Στην ουσία είναι κι εκείνος ένας συμπαίκτης που φορά όμως διαφορετικά χρώματα. Ακόμη κι εκείνα τα παιδιά που αισθάνονται πως δεν τους αρέσει να βασίζονται σε άλλους, μέσα σε ένα ομαδικό άθλημα μαθαίνουν την αξία της ομαδικής δουλειάς και μπορούν ακόμη πιο εύκολα να αναθεωρήσουν και να κοινωνικοποιηθούν. Ο αγώνας για την νίκη, πόσο μάλλον για τη προσπάθεια μέσα σε μια ομάδα, εξυπηρετεί συγχρόνως αμέτρητες ηθικές αξίες.

Ατομικά αθλήματα

Ας δούμε τώρα και μια άλλη υποκατηγορία του αθλητισμού η οποία δεν είναι άλλη από τον ατομικό αθλητισμό. Στα ατομικά αγωνίσματα ένας μικρός αθλητής θα αυξήσει νωρίς την ψυχική του δύναμη. Βασίζεται στον εαυτό του καθώς, δεν υπάρχει κάποιος άλλος πίσω από τον οποίο μπορεί να κρύψει μια κακή επίδοση. Μαθαίνει τα όριά του και αναλαμβάνει τις δικές του ευθύνες. Σπάνια υπάρχει κάποιο κακό σφύριγμα διαιτητή ή κάποιος άλλος εξωτερικός παράγοντας για να δικαιολογήσει μια κακή μέρα. Είναι εκείνος και η προσωπική του επίδοση.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό είναι ότι στα ατομικά αγωνίσματα συνήθως το είδος προπόνησης ποικίλει περισσότερο από ότι σε ένα ομαδικό. Αυτό δίνει σε ένα μικρό παιδί την ευκαιρία να αντιληφθεί νωρίς την έννοια του αδύναμου σημείου καθώς και την επιθυμία για συνεχή βελτίωση.

Η κοινωνικοποίηση είναι εξίσου άμεση όπως σε ένα ομαδικό αγώνισμα όμως λείπει η συνεργασία εντός γηπέδου. Προβάλλονται όμως πολλά οφέλη που δίνουν την αίσθηση σε έναν νέο αθλητή μεγάλης αυτοϊκανοποίησης για τα επιτεύγματά του καθώς είναι ανταμοιβή της δικής του δουλειάς και προσπάθειας.

Ποια γνώμη θα επικρατήσει τελικά;

Η αλήθεια είναι πως καμία. Όλα εξαρτώνται από το τι αρέσει τελικά στο ίδιο το παιδί. Είτε ξεκινήσει μέσα σε μια ομάδα είτε μεμονωμένα ο αθλητισμός θα κάνει εξίσου καλά τη δουλειά του. Η ψυχική και σωματική ανάπτυξη, η κοινωνικοποίηση και ο αλληλοσεβασμός είναι όλα χαρακτηριστικά τόσο του ομαδικού όσο και του ατομικού αθλητισμού. Είναι άλλωστε αποδεκτό πως τα παιδιά στην αίθουσα μορφώνονται ενώ στο γήπεδο διαμορφώνονται!

Σας άρεσε; Μοιραστείτε το!

    Πηγές
    • http://ikee.lib.auth.gr/record/133167
    • https://psycnet.apa.org/doiLanding?doi=10.1037%2F1089-2699.10.4.272
    • https://philpapers.org/archive/WOJTII.pdf
    • https://philpapers.org/rec/SANTSO-32
    • https://www.pdcnet.org/iabsproc/content/iabsproc_2002_0013_0062_0067
    • http://www.msmonographs.org/article.asp?issn=0973-1229;year=2015;volume=13;issue=1;spage=165;epage=170;aulast=Ghildiyal

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο

(3 ψήφοι)

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: