Μαίρη Μαργαρίτη

Μαίρη Μαργαρίτη

Η Μαίρη προσπαθεί να γίνει Βιολόγος. Τελείωσε το τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και είναι τελειόφοιτη του μεταπτυχιακού προγράμματος «Εφαρμογές της Βιολογίας στην Ιατρική» του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Μαίρη δεν ήξερε αν θέλει να γίνει βιολόγος. Πίστευε ότι πιο πολύ ήθελε να γίνει μουσικός και στην αρχή της πανεπιστημιακής της πορείας πέρασε δύσκολα. Με τον καιρό όμως, ευτυχώς για τους γύρω της, κατάλαβε ότι η βιολογία είναι ένα παιχνίδι, το οποίο θέλει να μάθει και να εξελίξει. Λέγεται μάλιστα ότι είναι στην ConSCIous Team, λόγω της ικανότητάς της να κάνει τους ανθρώπους να αντιλαμβάνονται λίγο πιο πολύ τη «μαγεία» της επιστήμης. Μεταξύ μας, είναι εδώ για να γκρινιάζει και να μας τραγουδάει.

Από μικρή σιχαινόμουν τα λαχανικά. Τώρα θα μου πείτε ότι έτσι κι αλλιώς κανένα παιδί δε ζητοκραυγάζει στην ιδέα μιας πράσινης σαλάτας. Εγώ όμως ήμουν (και είμαι ακόμα) άλλη κατηγορία. Θυμάμαι, λοιπόν ότι, όταν έφερνα σε κατάσταση απελπισίας τη μαμά μου, στο τέλος κατέληγε πάντα να μου λέει: «Φάε, τουλάχιστον, λίγη τομάτα που έχει λυκοπένιο». Ρε μαμά τελικά ποτέ δε σε ρώτησα… Τι στο καλό ήταν αυτό το λυκοπένιο;

Φυσάω ξεφυσάω δεν ξέρω πως να ξεκινήσω… Θα σε ενημερώσω ή θα σε τρομάξω; Δεν μπορώ να το αποφασίσω μόνη μου… Στο τέλος της ημέρας το πιο σημαντικό είναι η πρόληψη για όλα τα θέματα υγείας. Και το να προστατεύεσαι και να προστατεύεις ταυτόχρονα και τους γύρω σου προϋποθέτει το να γνωρίζεις… Ας μιλήσουμε, λοιπόν, για τους ογκογόνους ιούς.

Νυστάζεις. Ξαπλώνεις. Ε, να μη χαζέψεις λίγο στο κινητό μέχρι να σε πάρει ο ύπνος και να αποκοιμηθείς με αυτό να πέφτει επάνω στο κεφάλι σου; Περνάει μισή ώρα, μία ώρα. Δεν κοιμάσαι. Μετά από κανένα δίωρο αφήνεις το κινητό. Κλείνεις τα μάτια σου. Ξεκινάς να σκέφτεσαι από την εξωτερική πολιτική της χώρας μέχρι το τι θα φας αύριο το μεσημέρι. Έχει πάει πέντε και οριακά παρακαλάς το σύμπαν να σε λυπηθεί και να καταφέρεις να κοιμηθείς. Τι φταίει για την αϋπνία σου; Μήπως τα άγχη και οι ανησυχίες σου; Φταίνε και αυτά, εν μέρει. Φταίει όμως και κάτι άλλο… ΤΟ ΚΙΝΗΤΟ.

Το 1883 στη μικρή κωμόπολη της Κύμης γεννήθηκε ένας άνθρωπος, ο οποίος έμελλε να σώσει τις ζωές εκατομμυρίων γυναικών μέχρι και σήμερα. Το όνομά του ήταν Γεώργιος Παπανικολάου. Εάν το όνομά του στο πρώτο άκουσμα δε δίνει κάποια επιπλέον πληροφορία, σίγουρα η ανακάλυψή του, το τεστ ΠΑΠ, μας δίνει να καταλάβουμε το πόσο σπουδαίος ήταν αυτός ο άνθρωπος. Στην πραγματικότητα, βέβαια, το πρόσωπό του το γνωρίζουμε επίσης όλοι. Είναι αυτός ο σοβαρός κύριος επάνω στα δεκαχίλιαρα, τα οποία μας έδιναν οι παππούδες μας ώστε να πάμε να αγοράσουμε παιχνίδια και γλυκά. Τώρα το έμαθα κι εγώ, μη φανταστείτε αμυδρά τo θυμάμαι...

Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι άνθρωποι αναρωτιούνται εάν είναι απαραίτητο να εμβολιάζουν τους ίδιους και τα παιδιά τους ώστε να προστατεύονται ουσιαστικά από κάποιες ασθένειες ή εάν η γενικότερη έννοια του εμβολιασμού έχει καθιερωθεί ως τόσο σημαντική για να πλουτίζουν οι φαρμακευτικές εταιρίες που παράγουν τα εμβόλια. Ξέρω ότι θα σας φανεί περίεργο, αλλά αυτό το άρθρο δε γράφτηκε για να παραθέσω την άποψή μου επάνω στο θέμα. Στις επόμενες παραγράφους θα προσπαθήσω να καλύψω όλες σας τις απορίες για το τι πραγματικά είναι ένα εμβόλιο και μόνοι σας θα επιλέξετε τον καλύτερο τρόπο προστασίας σας. Back to basics λοιπόν…

HP… What?

26.02.2019

- Μπαμπά, μπαμπά;

- Τι παιδί μου;

- Η δασκάλα σήμερα στο σχολείο μας μίλησε για τον HPV.

- Α, μας είχαν πει κι εμάς για όλα αυτά που έκανε αυτός ο σπουδαίος άνθρωπος.

- Μα μπαμπά, ο HPV είναι ιός.

- Τι είναι;

- Και τι δηλώνει ο κατηγορούμενος;

- Αθώος κύριε Πρόεδρε.

- Ωστόσο, το γενετικό σου αποτύπωμα άλλα μας δείχνει.

- Το ποιο;

Και κάπως έτσι, στα τέλη της δεκαετίας του ’80 ένας άδικα κρατούμενος αθωώθηκε και ένας ένοχος, καταδικάστηκε για τα εγκλήματά του. Τι είναι, λοιπόν, αυτό το γενετικό αποτύπωμα, το οποίο επεμβαίνει την κατάλληλη στιγμή, κάνοντας τα πράγματα ευκολότερα;