Μηρυκαστικά ονομάζονται μερικά φυτοφάγα ζώα που μηρυκάζουν δηλαδή αναμασούν την τροφή τους περισσότερες από μία φορές και την χωνεύουν πολλές φορές σε διαφορετικά στομάχια. Γενικά τα μηρυκαστικά ζώα διαθέτουν ένα στομάχι  με τέσσερις θαλάμους, οι οποίοι χρησιμοποιούνται σε διαφορετικά στάδια της πέψης. Σε αυτά τα ζώα συγκαταλέγονται βοοειδή, πρόβατα, βούβαλοι, αντιλόπες, καμηλοπαρδάλεις και καμήλες.

Το πεπτικό σύστημα μιας αγελάδας περιέχει ένα πολύπλοκο στομάχι με τέσσερις θαλάμους που τους δίνει την ικανότητα να πέπτουν σύνθετους υδατάνθρακες, όπως κυτταρίνες και ημικυτταρίνες. Το στομάχι των μηρυκαστικών καταλαμβάνει σχεδόν το 75% της κοιλιακής κοιλότητας, γεμίζοντας σχεδόν όλη την αριστερή πλευρά και εκτείνεται σημαντικά στη δεξιά πλευρά. Τα μηρυκαστικά διαθέτουν τους προστομάχους (μεγάλη κοιλία και κεκρύφαλο), τον εχίνο ή βίβλο και ένα κυρίως στομάχι, το ήνυστρο. Η μεγάλη κοιλία είναι ο μεγαλύτερος από τους τέσσερις θαλάμους και δρα ως δεξαμενή ζύμωσης φιλοξενώντας μικροβιακή ζύμωση. Οι μικροοργανισμοί της μεγάλης κοιλίας (κυρίως βακτήρια) αφομοιώνουν την κυτταρίνη από τα φυτικά κυτταρικά τοιχώματα και και συνθέτουν πρωτεΐνες (βιταμίνες Β και βιταμίνη Κ). Το περιβάλλον της μεγάλης κοιλίας είναι αναερόβιο (χωρίς οξυγόνο) και το pH της κοιλίας κυμαίνεται τυπικά από 6,5 έως 6,8. Τα αέρια που παράγονται στην κοιλιά περιλαμβάνουν διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο και υδρόθειο. Η τροφή λοιπόν αποθηκεύεται αρχικά στην κοιλία και εφόσον ολοκληρωθούν οι διαδικασίες που περιγράφονται παραπάνω και τα ζώα αυτά βρεθούν  σε κατάσταση ηρεμίας έχουν τη δυνατότητα να ξαναφέρουν την τροφή από τους προστομάχους στο στόμα, με αντιπερισταλτικές κινήσεις του οισοφάγου και να την ξαναμασούν. Αρχικά μασούν και καταπίνουν με τον κανονικό τρόπο, και στη συνέχεια η ημικατεργασμένη τροφή (μερικώς χωνευμένη) επιστρέφει στο στόμα για περισσότερη μάσηση. Η λειτουργία αυτή ονομάζεται μηρυκασμός (αναμάσημα) και τα ζώα μηρυκαστικά.

Τα θηλυκά κοτόπουλα -κότες- γεννιούνται με δύο ωοθήκες, όπως και οι άνθρωποι. Καθώς όμως ο νεοσσός ωριμάζει σε ενήλικη κότα, η δεξιά ωοθήκη της συρρικνώνεται, αφήνοντας την αριστερή της ωοθήκη να χειριστεί το έργο της παραγωγής και απελευθέρωσης αυγών (ωαρίων). Όταν αναφερόμαστε στα αυγά που προέρχονται από τις ωοθήκες μιας κότας, δεν μιλάμε για το κέλυφος και το ασπράδι. Μιλάμε μόνο για το στρογγυλό κίτρινο μέρος που γνωρίζουμε ως "κρόκο". Τα πλήρη αυγά με όλα τα μέρη που γνωρίζουμε, δημιουργούνται αργότερα στη διαδικασία. Ένας διπλός κρόκος εμφανίζεται όταν το σώμα μιας κότας απελευθερώνει περισσότερα από ένα αυγά κατά τη διάρκεια του ημερήσιου κύκλου ωορρηξίας της. Αν και δεν απελευθερώνονται απαραιτήτως ταυτόχρονα, οι κρόκοι απελευθερώνονται αρκετά κοντά μεταξύ τους ώστε να ταξιδεύουν μαζί μέσω της σάλπιγγας. Αυτό σημαίνει ότι καταλήγουν να δένονται μεταξύ τους τα ασπράδια, τελικά, στο κέλυφος. Το ίδιο περίπου συμβαίνει και στον άνθρωπο με τα διζυγωτικά δίδυμα, τα οποία προέρχονται από γονιμοποίηση 2 ωαρίων. Εδώ αξίζει να σημειώσουμε πως αν και είναι διασκεδαστικό να φανταζόμαστε δίδυμους νεοσσούς να τρέχουν μαζί, η αλήθεια είναι ότι τα αυγά με διπλό κρόκο δεν είναι καλά για αναπαραγωγή. Σπάνια δίνουν νεοσσούς, ακόμη και όταν γονιμοποιούνται. Και σε περιπτώσεις όπου σχηματίζονται δύο νεοσσοί, το ένα συχνά δεν επιβιώνει, επειδή τα έμβρυα ουσιαστικά ανταγωνίζονται μεταξύ τους και το ισχυρότερο από τα δύο επιβιώνει. Σε πολλές από αυτές τις περιπτώσεις, κανένας από τους νεοσσούς δεν ζει για να εκκολαφθεί. Όσον αφορά τον αναπαραγωγικό κύκλο, ένα ανθρώπινο θηλυκό απελευθερώνει ένα ωάριο περίπου μία φορά το μήνα, αλλά μια ενήλικη κότα απελευθερώνει έναν κρόκο κάθε 25 έως 27 ώρες ή περίπου μία φορά την ημέρα. Μόλις ο κρόκος φύγει από την ωοθήκη του, ταξιδεύει προς την αναπαραγωγική οδό σε σχήμα σωλήνα -τη σάλπιγγα- συλλέγοντας τα πρόσθετα υλικά που θα αποτελέσουν ένα ωάριο. Οι διπλοί κρόκοι παράγονται συνήθως από νεαρά κοτόπουλα, δεδομένου ότι το αναπαραγωγικό τους σύστημα δεν έχει ωριμάσει πλήρως και έτσι απελευθερώνουν περιοδικά δύο κρόκους αντί για έναν. Οι διπλοί κρόκοι μπορούν επίσης να προέρχονται από μεγαλύτερα κοτόπουλα που πλησιάζουν στο τέλος της περιόδου παραγωγής τους και το σύστημα δυσλειτουργεί.

Απαντώντας τελικά στην ερώτηση η σχέση δίκροκων και διδύμων είναι ότι αρχίζουν και τα δύο με το γράμμα Δ, για να παραχθούν ακολουθείται παρόμοια διαδικασία πριν τη γονιμοποίηση και μετά τη γονιμοποίηση δεν υπάρχει γυρισμός… είστε τυχεροί σε όποιο και αν ‘’πέσετε’’!!! 

Σε περίπτωση που δεν το έχεις καταλάβει ακόμα, κυκλοφορούν στο εμπόριο γυαλιά που προορίζονται για ανθρώπους που περνούν πολύ χρόνο μπροστά στις οθόνες, ασχέτως βαθμού μυωπίας-αστιγματισμού. Η πανδημία μας έχει περιορίσει πλέον μακροπρόθεσμα σε λίγα τετραγωνικά και η αύξηση χρήσης υπολογιστή και κινητών–τάμπλετ ήρθε αναπόφευκτα. Ενοχλήσεις στα μάτια όπως φαγούρα, ξηροφθαλμία και θολή όραση είναι πολύ συνηθισμένες όταν περνάμε πολλές ώρες μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή. 

Η γενικότερη κόπωση της όρασης οφείλεται κυρίως στις οθόνες LED, δηλαδή οθόνες που αντί για λαμπτήρες φθορισμού χρησιμοποιούν διόδους εκπομπής φωτός και αποτελούν τις πλέον διαδεδομένες οθόνες στην αγορά. Η ακτινοβολία, την οποία εκπέμπουν οι συγκεκριμένες οθόνες, αντιστοιχεί στο μικρότερο μήκος κύματος του ορατού φωτός και συγκεκριμένα στο μπλε χρώμα (400-500 nm). Το μπλε φως (blue light) πέρα από την κόπωση στα μάτια κατηγορείται και ότι διαταράσσει τον κικαρδικό ρυθμό. Όταν, λοιπόν, πριν κοιμηθούμε χαζεύουμε σε κάποια οθόνη LED παραμένουμε σε εγρήγορση, το σώμα μας δε χαλαρώνει και, τελικά, προκαλείται νευρικότητα και δεν μπορούμε να κοιμηθούμε.

Προς αποφυγή όλων των παραπάνω, δημιουργήθηκαν τα γυαλιά  υπολογιστή, οι φακοί των οποίων έχουν σχεδιαστεί για να μειώνουν επιλεκτικά τη μετάδοση της υπεριώδους ακτινοβολίας και του μπλε φωτός. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε χρησιμοποιώντας ένα χρωμοφόρο που μειώνει ή εξαλείφει την ποσότητα του μπλε φωτός που φτάνει στο μάτι ή εναλλακτικά με επίστρωση της επιφάνειας του φακού (στο μπροστινό και το πίσω μέρος) με μια αντιανακλαστική επιφάνεια που μειώνει επιλεκτικά τη μετάδοση του τμήματος του φάσματος του μπλε φωτός που θεωρείται ότι ενέχει τον υψηλότερο κίνδυνο οφθαλμικής βλάβης (415 nm έως 455 nm).

Σε περίπτωση που χρησιμοποιείς ήδη φίλτρο για το μπλε φως μη ξεχνάς ότι αυτό δεν είναι αρκετό για την υγεία των ματιών. Καλό θα ήταν να κάνεις συχνά μικρά διαλείμματα από την οθόνη αλλά και να ενυδατώνεις τα μάτια σου με οφθαλμικές σταγόνες!

Υπάρχει άραγε πλάσμα σε αυτόν τον πλανήτη που έχει ανακαλύψει το μυστικό της αιώνιας ζωής; Η απάντηση έρχεται από τα βάθη των ωκεανών και είναι ένα μεγάλο ναι. Ή μάλλον ένα «πολύ μικρό ναι» περίπου 4,5 χιλιοστά όσο είναι και η διάμετρος της αθάνατης μέδουσας Turritopsis dohrnii/nutricula. Το συγκεκριμένο είδος μέδουσας έχει την ικανότητα σε δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες, ή σε συνθήκες γήρανσης, ασιτίας ή φυσικής βλάβης να υφίσταται «αντίστροφη ανάπτυξη». Πιο απλά, σε συνθήκες στρες οι ενήλικες μέδουσες μετατρέπονται σε μια πρώιμη μορφή του κύκλου ζωής τους, τους πολύποδες. Κατά τη διάρκεια της μεταμόρφωσης, λαμβάνει χώρα η κυτταρική μεταδιαφοροποίηση, μια διαδικασία στην οποία ένα είδος κυττάρου (κυτταρικοί τύποι μέδουσας) μετατρέπεται σε βλαστοκύτταρο και στη συνέχεια διαφοροποιείται ξανά σε άλλο τύπο κυττάρου (κυτταρικοί τύποι πολύποδα). Η συγκεκριμένη μέδουσα επομένως γερνά αντίστροφα (κάτι σαν τον Benjamin Button δηλαδή!), παρακάμπτοντας αρκετά στάδια του κύκλου ζωής της και επιστρέφοντας σε ένα προηγούμενο στάδιο ανάπτυξης, οπότε ξεκινά και πάλι τον κύκλο ζωής της ξανά και ξανά.

Fun fact: Το 20^ο επεισόδιο της 6^ης σεζόν της τηλεοπτικής σειράς «Big bang theory” ξεκινά με αναφορά στην αθάνατη μέδουσα!

Ως Ε numbers στα τρόφιμα έχουν καταγραφεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση όλες οι ουσίες που έχουν εγκριθεί ως «πρόσθετα τροφίμων». Πρέπει να σημειωθεί ότι για να πάρει μια ουσία αριθμό Ε σημαίνει ότι η ουσία έχει περάσει ειδικά τεστ ως προς την ασφάλειά του και έχει εγκριθεί για χρήση. 

Τα πρόσθετα με αριθμό Ε χωρίζονται στις παρακάτω κατηγορίες:

E100- E199 Χρωστικές τροφίμων

E200- E299 Συντηρητικά

E300- E399 Επιτρεπόμενα αντιοξειδωτικά, γαλακτοματοποιητές και σταθεροποιητές

E400- E499 Γαλακτοματοποιητές και πηκτικοί παράγοντες

E500- E599 Πρόσθετα με διάφορες λειτουργίες

E 600-699 Βελτιωτικά γεύσης

E700- E799 Αντιβιοτικά

E900-E999 Πρόσθετα με διαφορετικές λειτουργίες

E1000- E1300 Πρόσθετα με διαφορετικές λειτουργίες

E1400- E1500 Πηκτικοί παράγοντες και άλλα

E1500-1525 Συνθετικές γεύσεις και γευστικοί διαλύτες

Σύμφωνα με τη νομοθεσία, μια εταιρεία τροφίμων μπορεί να ονομάσει την ουσία στη συσκευασία ενός προϊόντος είτε με τον αριθμό Ε είτε με την επιστημονική ονομασία του.

To Veganuary challenge είναι ακόμη εδώ και αν πιστεύεις ότι έχεις στερέψει από υλικά, κάνεις λάθος! Υπάρχουν εκατοντάδες υλικά πάνω στον πλανήτη που δεν γνωρίζουμε και δεν έχουμε γευτεί (ακόμη). Το ραβέντι ή ρεβέντι όπως λέγεται στα ελληνικά με την επιστημονική ονομασία Rheum rhabarbarum είναι ένα φυτό που έχει τις ρίζες του στην Ασία. Μεταφέρθηκε στην Ευρώπη το 1600 και στην Αμερική λίγο αργότερα. Ευδοκιμεί σε περιοχές με πιο δροσερό κλίμα, καθιστώντας το δημοφιλές στους «βορειότερους» κήπους. Οι μίσχοι είναι το μόνο βρώσιμο τμήμα του φυτού ραβέντι. Κυμαίνονται στο χρώμα από κόκκινο-ροζ έως ανοιχτό πράσινο και παρουσιάζουν μια ομοιότητα με του σέλινου. Τα κοτσάνια αυτά έχουν μια πλούσια, ξινή γεύση όταν μαγειρεύονται. Τα φύλλα από τα ραβέντι περιέχουν δηλητηριώδεις ουσίες, συμπεριλαμβανομένου του οξαλικού οξέος, το οποίο είναι ένα νεφροτοξικό και διαβρωτικό οξύ, που υπάρχει σε πολλά φυτά.

Λόγω της ξινής του γεύσης, σπάνια τρώγεται ωμό. Αντίθετα, συνήθως μαγειρεύεται με την προσθήκη ζάχαρης για πιο γλυκιά γεύση. Χρησιμοποιείται πιο συχνά σε γλυκές σούπες, μαρμελάδες, σάλτσες, πίτες, τάρτες, crumbles, κοκτέιλ αλλά και κρασί από ραβέντι. Το ραβέντι δεν είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε βασικά θρεπτικά συστατικά και η περιεκτικότητά του σε θερμίδες είναι χαμηλή. Ωστόσο, είναι μια πολύ καλή πηγή βιταμίνης Κ1, παρέχοντας περίπου το 26-37% της Ημερήσιας Αξίας (DV) σε μια μερίδα 100 γραμμαρίων. Όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά, είναι επίσης πλούσιο σε φυτικές ίνες, παρέχοντας παρόμοιες ποσότητες με τα πορτοκάλια, τα μήλα ή το σέλινο.      

Το ραβέντι φυτεύεται στο δικό του χώρο σε οποιαδήποτε γωνιά του κήπου όπου μπορεί να αναπτυχθεί ανενόχλητο. Το ραβέντι αναπτύσσεται καλά σε χώμα με άφθονη καλά σαπισμένη κοπριά ή κομπόστ. Αυτό ενέπνευσε μερικούς κηπουρούς να προχωρήσουν και να το φυτέψουν κοντά στους σωρούς κομποστοποίησης τους!

More info: Στην παραδοσιακή Κινεζική ιατρική αλλά και στο Θιβέτ, οι ρίζες του ραβέντι χρησιμοποιούνται ως καθαρτικό εδώ και αρκετές χιλιετίες. Ήταν ένα από τα πρώτα Κινέζικα φάρμακα που εισήχθησαν στη Δύση, από την Κίνα.

Οι ηλεκτρολύτες είναι ενώσεις οι οποίες όταν διαλύονται σε νερό απελευθερώνουν ιόντα (φορτισμένα σωματίδια), με θετικό ή αρνητικό ηλεκτρικό φορτίο. Είναι ουσίες που προσλαμβάνουμε από το φαγητό και τα υγρά που πίνουμε και αποτελούν απαραίτητα συστατικά για τη βασική λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού. Πιο συγκεκριμένα, εμπλέκονται σε λειτουργίες που σχετίζονται με μεταβολικά μονοπάτια, την ενεργοποίηση των ενζύμων, την οξεοβασική ισορροπία, τη ρύθμιση της λειτουργίας των μυών και τις συσπάσεις του νευρικού ιστού. Το νάτριο, το κάλιο και το χλώριο είναι σημαντικοί ηλεκτρολύτες καθώς και το μαγνήσιο, το ασβέστιο, τα φωσφορικά και τα διττανθρακικά άλατα. Η ανισορροπία είτε σε υψηλά είτε σε χαμηλά επίπεδα ηλεκτρολυτών προκαλεί διαταραχές στις φυσιολογικές σωματικές λειτουργίες και μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρές επιπλοκές όπως νεφρικές και ενδοκρινικές διαταραχές. Ο έλεγχος των επιπέδων ηλεκτρολυτών βασίζεται στην ισορροπία του νερού και του pH και πραγματοποιείται από τους νεφρικούς αδένες. Κατά την έντονη άθληση λόγω αυξημένης εφίδρωσης χάνεται μεγάλο μέρος ηλεκτρολυτών γι’ αυτό και στους αθλητές συνιστάται η κατανάλωση κατάλληλων υγρών και ηλεκτρολυτών που περιέχουν νάτριο, προς αποφυγή υπερθερμίας και αφυδάτωσης!

Η ζελατίνη είναι ένα παράγωγο πρωτεΐνης το οποίο προκύπτει από μερική υδρόλυση του κολλαγόνου. Το κολλαγόνο είναι μια ζωική πρωτεΐνη η οποία βρίσκεται στους ιστούς ζώων και του ανθρώπου όπως το δέρμα, οστά, χόνδροι κλπ. Η ζελατίνη που είναι εμπορικά διαθέσιμη προέρχεται κυρίως ως υποπροϊόν από τη βιομηχανία κρέατος βοοειδών και χοίρων και χρησιμοποιείται ως πηκτική ουσία.

Η ζελατίνη είναι η σκόνη που αγοράζουμε από το σούπερ μάρκετ για να κάνουμε τα ζελέ φρούτων. Όπως είναι προφανές, ουδεμία σχέση έχει το ζελέ με τα φρούτα εκτός από τα πρόσθετα γεύσης και χρώματος. Όσοι έχουν φτιάξει ζελέ γνωρίζουν ότι μια σημαντική ιδιότητα της ζελατίνης είναι η ευκολότερη ενυδάτωσή της σε ζεστό νερό το οποίο όταν κρυώσει πήζει.

Σε αντίθεση με όλες τις υπόλοιπες πηκτικές ουσίες της βιομηχανίας, η ζελατίνη δεν είναι υδατάνθρακας αλλά πρωτεΐνη, δεν απαιτεί παρουσία άλλων ουσιών όπως σάκχαρα ή άλατα και άρα δεν εξαρτάται από το pH για την πήξη.

Η ζελατίνη έχει τον κωδικό Ε441 ως πρόσθετο τροφίμων σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή νομοθεσία αν και σήμερα θεωρείται συστατικό τροφίμων και αναγράφεται ονομαστικά. Η ζελατίνη δεν μπορεί να καταναλωθεί από vegans και vegetarians και αποφεύγεται από ορισμένες θρησκευτικές ομάδες εξαιτίας της ζωικής προέλευσής της.

Tip of the day! ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΤΟΥ BC!

Αφού η ζελατίνη είναι υδρολυμένο κολλαγόνο, δεν χρειάζεται να αγοράσετε πανάκριβα πόσιμα υγρά κολλαγόνα που υπάρχουν στο εμπόριο. Φτιάξτε ένα ζελεδάκι με 1€ από το σούπερ μάρκετ και θα δείτε τα ίδια αποτελέσματα (όποια και αν είναι αυτά)!

Bonus Άχρηστη πληροφορία!

Οι αθλήτριες στη συγχρονισμένη κολύμβηση απλώνουν ζελατίνη (διαλυμένη σε ζεστό νερό) στα μαλλιά που είναι ήδη μαζεμένα σε σφιχτό κότσο. Όταν στεγνώσει, πήζει και προσφέρει αυτή τη χαρακτηριστική γυαλάδα και σταθερότητα που δεν αλλοιώνεται μέσα στο κρύο νερό της πισίνας. Και φυσικά, αφαιρείται μόνο με πολύ ζεστό νερό.

Tόσο επαγγελματίες όσο και ερασιτέχνες αθλητές βρίσκονται συχνά αντιμέτωποι με έναν προβληματισμό. Εάν πρέπει να «ακούνε» το σώμα τους όταν αυτό «ζητά» ξεκούραση. Η επιθυμία για συνεχή βελτίωση μπορεί εύκολα να μας ωθήσει στα όρια. Η κόπωση ή αλλιώς το αίσθημα σωματικής εξάντλησης προκαλείται συνήθως ύστερα από μια περίοδο έντονης φυσικής δραστηριότητας. Όταν η πίεση των προπονήσεων υπερβαίνει των δυνατοτήτων του οργανισμού, τότε έχουμε την εμφάνιση του «συνδρόμου» της υπερπροπόνησης. Πρόκειται για μια κατάσταση υπερβολικής προπόνησης που οδηγεί σε παρατεταμένη κούραση και μακροπρόθεσμα, αν όχι σε αποχή από τις προπονήσεις, σε σημαντική μείωση των αθλητικών επιδόσεων.

Τα σαφή αίτια δεν είναι ξεκάθαρα ωστόσο μερικά από αυτά μπορεί να είναι: υπέρβαση ορίων στην προπόνηση, συναισθηματικές διαταραχές και άγχος, ελλιπής ξεκούραση και αποκατάσταση, τραυματισμός, έλλειψη ύπνου, κακή διατροφή κ.α. Κύριος παράγοντας για την πρόκληση του συνδρόμου είναι επίσης ο λανθασμένος προπονητικός σχεδιασμός, με σημαντικότερο σφάλμα την ανισορροπία ανάμεσα στην ένταση της προπόνησης και τον απαιτούμενο χρόνο ξεκούρασης του αθλητή.

Σε σύγκριση με μια φυσιολογική «σκληρή» προπόνηση, η υπερπροπόνηση έχει διαφορές σε πολλούς παράγοντες. Στην υπερπροπόνηση έχουμε εξάντληση και δυσκολία στην ένταση της προπόνησης ενώ σε μια φυσιολογική κατάσταση έχουμε μεν αύξηση των επιπέδων κούρασης αλλά παράλληλα και σύντομη ανάκαμψη. Ως προς την σωματική κατάσταση στην υπερπροπόνηση παρατηρείται εξάντληση και αδυναμία από την αρχή της προπόνησης και για όλη την διάρκεια ενώ σε μια φυσιολογική αντίδρασης «σκληρής» προπόνησης παρουσιάζεται κούραση και αδυναμία στο τέλος της προπόνησης. Επίσης η ψυχολογία του αθλούμενου είναι ένας από τους καλύτερους δείκτες για να αποφευχθεί μια παθολογική κατάσταση. Στην υπερπροπόνηση παρατηρείται δυσαρέσκεια, αρνητική στάση, παράπονα για την προπόνηση ενώ φυσιολογικά θα έπρεπε ο αθλούμενος να αισθάνεται την προπόνηση σαν μια ευχάριστη πρόκληση όσο δύσκολη και αν είναι.

Πιο συγκεντρωτικά, συμπτώματα της υπερπροπόνησης είναι: διαρκής κόπωση, έλλειψη όρεξης, παρατεταμένο «πιάσιμο» των μυών, υπερβολική εφίδρωση δυσανάλογη της προσπάθειας, απότομη ή υπερβολική απώλεια βάρους, ανωμαλίες εμμήνου ρύσεως, συχνές λοιμώξεις και ευάλωτος οργανισμός σε ασθένειες, ορμονικές διαταραχές. Επιπλέον, εμφανίζονται ψυχολογικές διαταραχές όπως απώλεια ενθουσιασμού, αυτοπεποίθησης και κινήτρου, κατάθλιψη, νευρικότητα, άγχος, έλλειψη συγκέντρωσης κ.α. Όπως γίνεται αντιληπτό η υπερπροπόνηση είναι μια ιδιαίτερη κατάσταση καθώς «χτυπάει» πολύπλευρα. Προσοχή και ξεκούραση. Δώστε χρόνο στο σώμα σας να ανακάμψει και συμβουλευτείτε το γιατρό σας.

Το Fairtrade είναι ένα παγκόσμιο σύστημα που συνδέει αγρότες και εργαζόμενους από αναπτυσσόμενες χώρες με καταναλωτές και επιχειρήσεις σε όλο τον κόσμο με σκοπό να αλλάξει το εμπόριο προς το καλύτερο, δηλαδή να επιτευχθούν βιώσιμες και δίκαιες εμπορικές σχέσεις. Ένα προϊόν δίκαιου εμπορίου, είναι ένα προϊόν με μικρότερο περιβαλλοντικό αποτύπωμα και με σημαντικό κοινωνικό αντίκτυπο. Το κίνημα επικεντρώνεται κυρίως σε προϊόντα που εξάγονται από αναπτυσσόμενες σε ανεπτυγμένες χώρες, αλλά χρησιμοποιείται επίσης και σε εγχώριες αγορές (Βραζιλία, Ηνωμένο Βασίλειο κ.α.), κυρίως για καφέ, κακάο, κρασί, ζάχαρη, φρούτα κ.α. Τα πρότυπα Fairtrade έχουν σχεδιαστεί ώστε να περιλαμβάνουν ένα μίγμα κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών κριτηρίων. Το σήμα πιστοποίησης International Fairtrade είναι ένα ανεξάρτητο σήμα πιστοποίησης που χρησιμοποιείται σε περισσότερες από 50 χώρες και εμφανίζεται στα προϊόντα ως ανεξάρτητη εγγύηση ότι ένα προϊόν έχει παραχθεί σύμφωνα με τα πολιτικά πρότυπα του δίκαιου εμπορίου. Αν θέλετε να βρείτε προϊόντα δίκαιου εμπορίου στη χώρα μας, μπορείτε να επισκεφτείτε τη σελίδα https://www.fairtrade.gr/.