Μαρία Χατζηδάκη

Μαρία Χατζηδάκη

Η Μαρία γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε Χημικός Μηχανικός στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, πήρε το μεταπτυχιακό της στη Βιοϊατρική Μηχανική από το Imperial College London και το διδακτορικό της από το Τμήμα Χημείας του Πανεπιστημίου Örebro στη Σουηδία.

Σήμερα, εργάζεται ως μεταδιδακτορική ερευνήτρια στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Στον ελεύθερό της χρόνο ασχολείται με την οικολογία, τα φυτά στο μπαλκόνι της και τα ανίψια της. Αγαπάει τις δράσεις για την εκλαϊκευμένη επιστήμη και θεωρεί ότι μόνο η παιδεία μπορεί να αλλάξει τον κόσμο

Για πολλούς η περιβαλλοντική συνείδηση και η οικολογική ευαισθησία αρχίζουν και τελειώνουν στον κάδο ανακύκλωσης. Η απλή πράξη του διαχωρισμού των σκουπιδιών μας και η απόρριψη τους στον μπλε κάδο, κάνει πολλούς από εμάς να νιώθουν ότι έχουν επιτελέσει το δικό τους ρόλο για το περιβάλλον. Εφ’ όσον λοιπόν οι άνθρωποι ανακυκλώνουν, η χρήση πλαστικού στο μυαλό τους έχει απενοχοποιηθεί. Ωστόσο, αυτή η πρακτική ανήκει σε μια παλαιότερη εποχή, καθώς τώρα πια γνωρίζουμε ότι ΜΟΝΟ η ανακύκλωση δεν αρκεί.

Ας πάμε λοιπόν βήμα-βήμα να καταρρίψουμε κάποιους μύθους γύρω από το πλαστικό και την ανακύκλωση.

Πάσχα στην Ελλάδα. Σίγουρα μια γιορτή που τα χωριά έχουν την τιμητική τους και οι οικογένειες μαζεύονται γύρω από ένα μεγάλο (μεγάλο!) τραπέζι γελώντας και τρώγοντας μέχρι σκασμού. Θυμάμαι μια διαφήμιση πριν λίγα χρόνια που έλεγε με υπερηφάνεια ότι «οι Έλληνες καλούν για γεύμα τρεις και μαγειρεύουν για δέκα». Η ελληνική φιλοξενία, γενναιοδωρία και φροντίδα είναι γεγονός ότι έχουν συνδεθεί με τις υπερβολικές ποσότητες στο φαγητό. Πού πάει όμως όλο αυτό το φαγητό που είναι εκεί για να «χορτάσει το μάτι» αν δεν καταναλωθεί;

Τα τελευταία χρόνια λόγω της αλόγιστης χρήσης και κατανάλωσης αγαθών ο όγκος των σκουπιδιών έχει αυξηθεί δραματικά γεμίζοντας τους χώρους υγειονομικής ταφής με συσκευασίες και προϊόντα. Κύριος εχθρός της υπερ-συσσώρευσης σκουπιδιών είναι το πλαστικό, το οποίο χρειάζεται εκατοντάδες χρόνια ώστε να αποικοδομηθεί. Το πρόβλημα είναι μεγάλο και με πολλές πολλές προεκτάσεις στο οικοσύστημα, την κλιματική αλλαγή και τελικά τη δημόσια υγεία.

Αλήθεια, πόσες φορές έχουμε δει τη σήμανση «Μην πετάτε χαρτιά στην τουαλέτα» σε τουαλέτες δημόσιας χρήσης; Μάλλον αρκετές. Τι επιτρέπεται, όμως, να πετάμε και τι όχι στις τουαλέτες και τους νεροχύτες μας σύμφωνα με το νόμο και πού καταλήγουν οι αποχετεύσεις;

Γνωρίζετε για τη δράση «Τέρμα στην εποχή των κλουβιών» (“End the Cage Age”);

Είναι μια δράση η οποία σχετίζεται με το σεβασμό στα αγροτικά ζώα που εκτρέφονται για ανθρώπινη τροφή. Το δίκτυο “End the Cage Age” αποτελείται από φιλοζωϊκές, κτηνοτροφικές, περιβαλλοντικές και άλλες οργανώσεις με κοινό σκοπό τη βελτίωση της ζωής των παραγωγικών ζώων στην Ευρώπη καταργώντας τα κλουβιά.

Σελίδα 3 από 3